Slanke stelen met open roze of witte bloemen, sierlijk wuivend in halfschaduwborders.
De herfstanemoon (Anemone × hybrida) is een sierlijke vaste plant die in Nederland tussen augustus en oktober bloeit. De plant is een complexe hybride uit Anemone hupehensis, A. vitifolia en aanverwante soorten, ontstaan in de negentiende eeuw uit kruisingen tussen Chinese en Japanse soorten. Hij wordt zestig tot honderd centimeter hoog, met een basaal rozet van diepgroene, drie- tot vijfdelige bladeren en talrijke slanke bloemstengels die ver boven het loof uitsteken. De bloemen zijn vijf tot acht centimeter breed, met meestal vijf tot acht ovale bloembladen rond een opvallend geel hart van meeldraden. Klassieke kleuren zijn zachtroze, dieproze en zuiver wit. Bekende cultivars zijn 'Honorine Jobert' (wit), 'September Charm' (roze) en 'Königin Charlotte' (halfgevuld donkerroze).
Herfstanemonen beginnen in Nederland te bloeien rond half augustus (DOY 225-230) en houden aan tot eind oktober (DOY 290-295), soms langer in beschutte stadsklimaten. De piek valt in september (DOY 250-275). De bloeiwijze is een lange, vertakte stengel waarop knoppen zich na elkaar openen, waardoor één plant zes tot acht weken aaneengesloten in bloei kan staan. De bloemen openen pas tussen elf uur 's ochtends en zonsondergang. In de avond en bij regen sluiten ze zich. Bestuivers — vooral honingbijen en zweefvliegen — bezoeken de bloemen voor stuifmeel; nectar produceert de plant nauwelijks.
De plant valt op door de combinatie van een laag bladrozet en hoge, ranke bloemstelen die boven het blad uitwuiven. De bladeren lijken op die van wijnstok of ruige bramenblad: drie- tot vijflobbig, getand, vijf tot vijftien centimeter breed, donkergroen en mat aan de bovenkant. De bloemen zijn opvallend open en plat, met een geel meeldraadhart en een krans van platte bloembladen. De bloemknoppen zijn kogelrond en zilverig behaard. Na de bloei vormen zich karakteristieke wollige zaadbollen die in de winter als witte pluizenballetjes uiteenwaaien — een goed determinatiekenmerk in november-december.
Herfstanemonen voelen zich het beste in halfschaduw of lichte schaduw, in een vochthoudende, voedselrijke en humusrijke bodem. Ze verdragen volle zon mits voldoende vocht, maar verschroeien op droge zonnige plekken. De plant heeft enkele jaren nodig om zich te vestigen en groeit daarna door wortelopslag tot brede pollen uit. In ruime borders kan dit invasief aanvoelen; in compacte tuinen vraagt hij beheersing. Voor wie de bloei wil zien: bezoek halfschaduwborders en bosrandbeplantingen in september. De combinatie van wuivende roze of witte bloemen tegen donkergroen loof past visueel bij andere herfstbloeiers zoals aster en sedum.
Herfstanemonen werden in 1844 vanuit China naar Engeland gebracht door botanicus Robert Fortune, die de plant aantrof op begraafplaatsen rond Sjanghai. De moderne hybriden ontstonden vanaf 1848 in Franse en Belgische kwekerijen, met 'Honorine Jobert' (1858) als oudste nog gangbare cultivar. De plant werd snel populair in Victoriaanse tuinen vanwege de late bloei en de elegante uitstraling.
Nog maar 0 waarnemingen van Herfstanemoon dit jaar. Deel er één en de pagina komt tot leven.
Voeg je waarneming toe →