Wolken van roze, piek rond half april.
De Japanse sierkers — Prunus serrulata in zijn cultivar-vorm 'Kanzan' is de meest aangeplante in West-Europa — komt oorspronkelijk uit Japan, waar de bloesem (sakura) sinds eeuwen het culturele symbool is van vergankelijkheid. De boom werd in West-Europa pas eind 19e eeuw geïntroduceerd, eerst als botanische curiositeit en later als sierboom voor stadslanen. Breda heeft niet de sakura-lanen van Den Haag of Amsterdam, maar wel verspreide groepen die in vol ornaat een week lang het beeld van een park kunnen domineren.
De sierkers bloeit ongeveer twee weken na de magnolia — typisch tussen 5 en 25 april, met een piek rond half april. In bredabloeit's data van de afgelopen vijf jaar varieert de piek tussen DOY 103 (13 april in 2025) en 112 (22 april in 2023). De Wilhelminapark-bomen staan in een rij langs de centrale as en bloeien tegelijk — dat is het indrukwekkendste moment van het hele jaar voor dat park.
De bloemen zijn dubbel (zo'n 30 bloemblaadjes per bloem in 'Kanzan') en hangen in trossen van 3–6 bij elkaar, wat het dichte 'wolk-effect' creëert dat sakura zo herkenbaar maakt. Kleur is zachter roze dan de magnolia — pastel, bijna pasteltinten. Jonge bladeren komen tegelijk met de bloemen en zijn brons-rood, wat een mooie warme contrast geeft. De geur is licht, soms een zweem van amandel — niet sterk, je moet ervoor stilstaan. De bast is glad en horizontaal gestreept, een typisch Prunus-kenmerk.
De cherry-bloei is hét voorbeeld van een 'pak je moment' soort. Drie tot zes dagen werkelijke piek; dan begint de wind blaadjes los te trekken en wordt de grond een roze tapijt. Dat tapijt is op zichzelf weer fotogeniek — sommige bredabloeit-bijdragers wachten daar zelfs op. Voor foto's: zonsondergang werkt beter dan zonsopgang voor sierkers, omdat het warme licht door de licht-roze bloemen heen filtert. Picknicken eronder is een aanrader; in Wilhelminapark is dat in de ochtend nog rustig.
In Japan was sakura-bloesem in de hofcultuur al in de 8e eeuw onderwerp van poëzie. De rituele picknick onder bloeiende kersenbomen (hanami) bestaat sinds de Heian-periode. De huidige cultivars zoals 'Kanzan' zijn pas in de 19e eeuw veredeld door Japanse kwekers; ze bloeien spectaculair maar dragen geen vruchten. De boom in West-Europa is dus een sier-ding, geen kers-leverancier — wat veel mensen verrast.