Weigela florida is een bladverliezende heester uit Oost-Azië, met een natuurlijk verspreidingsgebied dat loopt van Binnen-Mongolië en Mantsjoerije tot in Korea, het Russische Verre Oosten en het Japanse eiland Kyushu. In China groeit hij in struwelen en gemengde bossen tussen 100 en 1500 meter hoogte. Het geslacht Weigela is vernoemd naar de Duitse arts en botanicus Christian Ehrenfried Weigel (1748–1831). De plant kwam in de negentiende eeuw via Britse plantenjagers naar West-Europa en raakte daar snel ingeburgerd in tuinen — eerst in Groot-Brittannië en Ierland, daarna op het continent. In Breda zie je hem vooral in oudere wijken en perken, zelden verwilderd.
Weigela florida bloeit in West-Europa doorgaans van half mei tot half juni, ruwweg DOY 130 tot 165. De piek ligt rond eind mei en duurt twee tot drie weken. Bij warm voorjaar kan de bloei een week vervroegen; in een koel jaar schuift hij door tot in juni. Sommige cultivars geven in september een bescheiden nabloei, maar de hoofdshow is en blijft mei.
De bloemen zijn trompetvormig, ongeveer 3 tot 4 cm lang, met vijf gelijke lobben aan het uiteinde. Kleur varieert van helderroze tot donkerrood, met een lichtere — soms bijna witte — keel. Ze staan in kleine groepjes op de zijtakken van vorig jaar, wat de struik tijdens de bloei volledig overdekt. Het blad is tegenoverstaand, ovaal tot elliptisch, 5–10 cm lang, met een fijn getande rand en een toegespitste punt. Geur is er nauwelijks; het visuele effect doet het werk. De groeivorm is breed en overhangend, tot 2,5 meter hoog en even breed, met dunne takken die onder het gewicht van de bloemen doorbuigen.
Beste bezoekmoment is de laatste week van mei, bij voorkeur op een bewolkte ochtend — direct zonlicht laat de roze tinten op foto's al snel uitgebleekt lijken. De struik staat het mooist tegen een donkere achtergrond, bijvoorbeeld een haag of bakstenen muur. Voor close-ups: ga laag zitten en kijk omhoog door het gebogen takwerk, dan vang je de bloemtrossen tegen de lucht. Weigela trekt hommels en vlinders, dus wie wil filmen heeft op een zonnige middag genoeg beweging.
De soort werd in 1845 door de Schotse plantenjager Robert Fortune in noord-China verzameld en naar de Royal Horticultural Society in Londen gestuurd. Fortune is bekender om zijn rol in de theesmokkel uit China naar India, maar hij introduceerde en passant tientallen sierheesters in Europa, waaronder deze Weigela. Eind negentiende eeuw stortten Franse en Belgische kwekers — vooral Lemoine in Nancy — zich op kruisingen, wat een hele reeks cultivars opleverde die nu nog in tuincentra liggen. De naam florida verwijst niet naar de Amerikaanse staat maar naar het Latijnse floridus, 'rijk bloeiend'.
Nog maar 2 waarnemingen van Chinese weigelia dit jaar. Deel er één en de pagina komt tot leven.
Voeg je waarneming toe →